door Jacqueline Huijs | 10 jun 2018
Ik ben in gedachten de laatste dagen. Ik mijmer, herinner, ervaar, mis. Is het het verlies, gemis, verdriet van de ander dat me zo raakt en maakt dat ik terug ga in de tijd? Vast wel. Een déjà vu. Naar toen. Ik vergelijk, wordt geraakt, begrijp, ben onmachtig, Zo...
door Jacqueline Huijs | 17 mei 2018
‘Je bent zo helder in wat mijn ondersteuning je op heeft geleverd’, zeg ik. ‘Mag ik daar gebruik van maken om anderen te prikkelen en te inspireren? Om hen te laten weten dat het écht kan, groeien en ontwikkelen’?. ‘Ja hoor, ik zet het...
door Jacqueline Huijs | 30 apr 2018
‘Zeg….wat dóé jij eigenlijk?’ Zo begint hij het gesprek nadat we elkaar in een gezelschap tegen het lijf lopen. ‘Iets met uitvaarten, en zo’? Geïnteresseerd maakt hij contact en wacht af. En ik vertel mijn verhaal. Hoe ik in mijn praktijk mensen ontvang die het leven...
door Jacqueline Huijs | 6 apr 2018
Mag ik je in een doosje doen en meenemen naar mijn leven. zodat ik me ook daar kan koesteren in jouw liefdevolle bedding? Mijn leven, waarin de rauwe pijn van het gemis diepe krassen zet in mijn toch al gewonde hart. waarin ‘hard werken’ er voor zorgt dat ik niet hoef...
door Jacqueline Huijs | 12 jan 2018
‘Wat fijn dat je er weer bent’. ‘Och, ben je er al weer’? ‘Oow, ik had je nog niet verwacht’. En er volgt een omhelzing, knuffel of kus. Als ik binnenkom, me voorstel aan enkele aanwezigen en een plek zoek, kijk en zie / hoor en luister en observeer ik wat er gebeurt....
door Jacqueline Huijs | 6 jan 2018
Nog voor ik mijn ogen open doe ben ik me ervan bewust; de brok in mijn lijf, het zware gevoel. Reden om mijn ogen nog even dicht te laten, alsof ik zo deze dag uit kan stellen. Het gevoel het niet aan te hoeven gaan. Maar ja, ‘ik ben een sterke vrouw, kom op, even...
