Vanmorgen heb ik de laatste gesprekken van 2017 gevoerd en twee mensen met een glimlach naar buiten zien vertrekken. Vol goede moed, een ongetwijfeld inspirerend, 2018 in.
En dan volgt een moment van bezinning op 2017; wat een turbulent jaar.
Waar 2017 startte met 50% een baan én 50% een eigen bedrijf, eindigt datzelfde jaar met 100% een eigen bedrijf. Gewoon omdat het loopt zoals het loopt.

Zo halverwege het jaar was deze omslag er ineens.
En dan volgt een periode waarin
‘angst en verlangen’ zich verdringen om de meeste aandacht;
‘alleen en samen’ niet goed weten wat ze nou willen;
‘gemist en gekregen’ wederom in het licht komen;
‘geven en ontvangen’ wel zo’n dingetje is;
‘help’ bij tijd en wijle een héél moeilijk woord voor mij is;

En ook een periode waarin;
een grote diversiteit aan mensen voorbij komen
met eenzelfde diversiteit aan vragen om ondersteuning;
moedeloosheid, onmacht en ‘ja maar, hoe dan…’ hoogtij vieren;
mensen hun vragen stellen en hun eigen antwoorden vinden;
mensen verrast zijn van de kracht en wijsheid in zichzelf;
alleen, met twee of in een team.

Na 6 jaren freewheelen met de combinatie ‘baan én eigen bedrijf’ ga ik dus 2018 in met een  ‘alleen’ eigen bedrijf. Gewoon omdat het loopt zoals het loopt.
Een zevende jaar waarin ik met veel vertrouwen verder ga met mijn passie;
een eindje meelopen met mensen in hun zoektocht naar hun eigen antwoorden.

En dat kan niet zonder dat ik mezelf blijf ontwikkelen om nog meer te worden wie ik ben; want dat is nog lang niet helemaal zichtbaar.
Er zijn nog oude overtuigingen, gedachten waar ik me soms door laat leiden.
Met als gevolg hardnekkige gedragspatronen die niet altijd helpend zijn.
En die me vervolgens afhouden van wie ik wérkelijk ben, wat er wérkelijk toe doet.
Daar blijf ik naar op zoek, nieuwsgierig, met compassie, met vallen en opstaan.
Dat gun ik mezelf en de ander. 100% zichtbaar zijn. Zijn wie je bent.

Ik wens iedereen een liefdevol, gezond, wijs en inspirerend 2018 toe.

Mooie mensen